Powstanie, zastosowanie i rodzaje tonerów do drukarek

Pierwszy toner zastosował w 1938 roku Chester Carlson, wykorzystując zjawisko elektrostatycznego przyciągania cząstek barwnika do naświetlonej selenowej płyty. Wykonał on pierwszą fotokopię dokumentu dzięki opracowanemu przez siebie powielaczu elektrofotograficznemu. Toner zastosowany przez niego zawierał sproszkowane skrzydełka ciem, a pyłek znajdujący się na nich nadawał przenoszonemu na papier wydrukowi kolor i odcienie szarości. Reszta materiału z tych skrzydełek została wykorzystana do zabezpieczenia rysunku na kartce. Odpowiednie jego podgrzanie i zaprasowanie, tworzyło powłokę ochronną przed roztarciem czy też rozsypaniem rysunku. Jest to metoda tak zwanego suchego druku, który leży u podstaw dzisiejszego druku laserowego i kserografii.

Tonery do drukarek są stosowane do barwienia drukowanych obrazów, zarówno tekstów jak i grafiki, w trakcie procesu druku elektrostatycznego a także jonowego i magnetograficznego. Barwniki stałe stanowią proszek (tonery proszkowe), lub zawiesinę dyspersyjną proszkowego, pigmentowego barwnika cieczy (tonery ciekłe).

Ciekłe tonery do drukarek znalazły zastosowanie jedynie w dużych, wielkonakładowych urządzeniach drukujących, bowiem wymagają skomplikowanego systemu dostarczania barwnika. Jakość druku tych urządzeń jest bardzo dobra, zbliżona do jakości druków offsetowych.

Tonery do drukarek proszkowe mogą być jedno lub dwuskładnikowe. Cząstki barwnika transportowane są na znacznie większych cząstkach nośnika. Jednoskładnikowe otrzymywane są poprzez mielenie i segregowanie cząstek otrzymanych na drodze chemicznej, a także poprzez agregację emulsyjną polegającą na kontrolowanym narastaniu cząsteczek aż do określonego kształtu.

Tonery dwuskładnikowe składają się z dużych cząsteczek nośnika przy jednoczesnym umieszczeniu na nich małymi cząstkami barwnika. Jako pigmenty używane są różne związki chemiczne, a ważną częścią barwnika są żywice spełniające funkcje kleju przylepiającego barwnik do papieru. Produkcja tonerów dwuskładnikowych realizowana jest w skomplikowanych procesach fizykochemicznych.

Skład i produkcja każdego tonera do drukarki jest przedmiotem wielu patentów. Patenty podają składy tonerów a także przykładowe ich własności fizykochemiczne (składy chemiczne, domieszki czy stosunek mas poszczególnych składników). Zarazem firmy dbają o to, by skład tonerów ich produkcji nie trafił do informacji publicznej. Dlatego nigdy nie dowiemy się w jakich proporcjach zostały stworzone na przykład tonery do drukarek HP.
Tags: